07 2018

INLEIDING VAN DE REDACTIE

Winnaars essaywedstrijd Week van de Rechtspraak 2018

De rechtbank Gelderland vroeg in mei 2018 studenten een essay te schrijven met als thema de (on)zichtbare rechter. Onder de toga van de rechter zit een mens van vlees en bloed, met eigen interesses, overtuigingen en idealen. In hoeverre mag en kan een rechter dit laten zien?

Een commissie heeft dertig inzendingen beoordeeld en een shortlist van zes essays voorgelegd aan een jury. De jury – bestaande uit Saskia Belleman, rechtbank- en juridisch verslaggever De Telegraaf, Margreet Blaisse, president rechtbank Gelderland, Ashley Terlouw, hoogleraar Rechtssociologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen en Inge Wessels, voorzitter afdeling Bedrijfskunde en Rechten van de Hogeschool Arnhem-Nijmegen – heeft uiteindelijk de drie beste geselecteerd.

Winnaars essaywedstrijd Week van de Rechtspraak 2018

Foto: (van links naar rechts) Saskia Belleman, Inge Wessels, Ashley Terlouw en Margreet Blaisse, bron: rechtbank Gelderland



In dit nummer van Trema treft u de winnende essays, op volgorde van nummer drie tot de winnaar. Het zijn verhandelingen die volgens zowel de jury als de redactie prikkelen en getuigen van een mening.

De drie winnaars

Kim Heesterbeek (3e prijs) stelt in haar essay de vraag of de rechter zich moet uitleveren aan de heersende mediacultuur of zich juist moet onderscheiden door bewust onzichtbaar te blijven. Volgens het juryrapport "een vraag die zij stap voor stap beantwoordt" in haar essay, met als resultaat "een verfrissend essay waarin zij een stellig standpunt inneemt."

Ruben Aksay (2e prijs) betoogt aan de hand van het Leeuwarder arrest van 1943 dat een rechter persoonlijke overtuigingen heeft en dat deze een zekere rol kunnen spelen bij een beslissing. De jury oordeelde dat Ruben "de lezer blijft boeien door hem mee te nemen in zijn gedachtegang en daarbij ook eerlijk te zijn over wat we nooit zeker zullen weten."

Sven van der Klaauw (1e prijs) pleit in zijn essay voor het toepassen van empathie en compassie door rechters om zo een oordeel niet teveel te laten afhangen van het eigen begrensde referentiekader. De jury heeft hem als winnaar verkozen, omdat "[d]e essayist zelf heeft nagedacht over de onderwerpen die hij aan de kaak stelt en dat wat voor veel juristen gevoelig ligt, juist als kracht zou willen inzetten. (…) Daarin heeft hij zich niet angstig getoond diepgewortelde overtuigingen over het rechterschap kritisch te bekijken."

De redactie hoopt dat u als lezer evenveel plezier zult beleven aan deze drie opstellen als de jury.

Top